Epizod: Boston

Na początku września Elena rozpoczęła dwuletnie studia magisterskie uzupełniające na uniwersytecie stanowym UMass Boston, kierunek socjologia, uff.. Zamieszkała w Dorchester, ładnie położonej dzielnicy Bostonu, przy zatoce, ale z niechlubną historią kryminalną.. Mieszka z dwoma dziewczynami z Francji: Alexia ma podwójne obywatelstwo i jest zawodowym fotografem, Camills jest na wymianie studenckiej na uniwersytecie Tufts. Alexia mieszka tam od ponad trzech lat, mieszkanie jest wypełnione po brzegi jej zdjęciami i pamiątkami z wielu podróży do Azji i Ameryki Południowej, niektóre naprawdę imponujące.

Ja natomiast od września mieszkam w Brighton, również dzielnicy Bostonu, choć dużo bardziej urokliwej niż Dorchester. Na parterze typowej amerykańskiej chałupy mieszkają właściciele, młode małżeństwo, które kiedyś wynajmowało tu pokoje. Pierwsze piętro to właściwie oddzielne mieszkanie, trzy pokoje. Na poddaszu znajduje się kawalerka Dave’a, który jest barmanem w pobliskim irlandzkim pubie. Jednym z powodów, dla których wybrałem to mieszkanie, był fakt że ma w nim zamieszkać Ania, Polka, z którą nawiązałęm ekontakt i która chciała studiować w Bostonie. Ania wpłaciła kaucję, opłatę za wrzesień, ale nigdy tu nie przyleciała, nie do końca wiem dlaczego. Przez pierwszy miesiąc mieszkałem więc prawie sam, bo Tim pracuje po nocach w klubie “Middle East” i rockowym radiu na MIT, a Dave budzi się o 7 wieczorem, aby o 8 pójść do pracy.. W październiku, kiedy stało się jasne, że Ania zerwała umowę o wynajem, nowym lokatorem został Tony Blair. Poważnie :) Tony urodził się w Oxfordzie (Północna Karolina) i studiuje biologię na Harvardzie. Rodzice mieli dobre wyczucie co do miejsca poczęcia i imienia dla syna :-) Tony okazał się być bardzo miłym człowiekiem, każdego dnia chcę go pytać co u królowej..

Od początku września spędzałem z Eleną coraz więcej czasu, chodziliśmy na spacery, jeździliśmy w góry (umieszczę oddzielny post ze zdjęciami). I tak po jakimś czasie postanowiliśmy dać sobie drugą szansę, jak na razie jest wspaniale, z dnia na dzień bliżej. Życie na obczyźnie jest dużo łatwiejsze, kiedy ma się bliską duszę przy sobie. Ameryki nie odkryłem :-)

Poniżej zdjęcie mojego nowego lokum. Bardzo typowa dla tej okolicy chałupka, bez wyrazu z zewnątrz, amerykańska flaga pod lampą, trawnik. Dwa domy dzielą nas od bardziej ruchliwej ulicy, a tam wiele sklepów, pubów, restauracji, itd. Koniec trzęsienia ziemi pod przejeżdżającymi pociągami, tak jak to było we Framingham.

Continue reading →

Z pisaniem bloga jest u mnie trochę tak, jak z odpisywaniem na emaile – jak nie napiszę od razu, to piszę po paru dniach, tygodniach, miesiącach.. Zdaje się, że moja podświadomość wychodzi z założenia, że po 5 dniach/tygodniach/.. jeden więcej nie zrobi różnicy. No i takim właśnie sposobem blog milczał jak zaklęty przez ponad dwa miesiące. W tym czasie nastąpiło w moim życiu parę zmian, niektórych bardzo istotnych. Najważniejszą jest fakt, iż znowu jestem z Eleną, od paru dobrych tygodni – i jesteśmy tak samo szczęśliwi, lub bardziej, jak za starych dobrych czasów. A kiedy serce radosne, wszystko inne w życiu jest do zniesienia, nawet ponura, zimna i ciemna jesień. Mieszkam dużo bliżej Bostonu, z nowymi ludźmi i na innych warunkach. O szczegółach w kolejnych postach (chcę pisać przynajmniej raz w tygodniu), teraz tylko powiem iż mieszkam z Tonym Blair’em z Oxfordu oraz z Tim’em, który pracuje w Bliskim Wschodzie :)

Tradycyjnie, przylatuję do Polski na święta – od 21.12 do 13.01. Elena też przyleci, ale dopiero 27.12 bo chce spędzić święta z własną rodziną.

Młodzi Amerykanie są niestety kompletnymi ignorantami. Tu przykład dość ekstremalny… Na tegorocznym konkursie Miss Teen USA, kandydatce ze stanu South Karolina zadano pytanie: “Recent polls have shown a fifth of Americans can’t locate the United States on a world map. Why do you think this is?”, czyli mniej więcej “Ostatnie sondaże pokazują, iż jedna piąta Amerykanów nie umie zlokalizować USA na mapie świata. Jak myślisz, co jest tego przyczyną?”. Kandydatka odpowiedziała bez chwili zastanowienia, niestety, nie udało jej się ułożyć jednego zdania… Dziewczyna szybko stała się bohaterką YouTube. Z własnego doświadczenia mogę tylko powiedzieć, iż jestem w szoku iż aż czterem piątym Amerykanów udało się zlokalizować USA na mapie świata!

1.5 tygodnia temu przyjechał do nas Sergei, były współlokator Fabio i Rodrigo, osoba która mi załatwiła pierwsze mieszkanie, a przede wszystkim nasz przyjaciel. Będzie z nami mieszkać do końca września, później przenosi się do Seattle, aby pracować dla Amazon. Tydzień temu odwiedziła mnie również Milena, przyjaciółka z Polski. Te dwa wydarzenia zaowocowały w trzech zakrapianych wieczorach, z czego dwa właściwie kończyły się w porze śniadaniowej. Było bardzo miło, rewelacyjnie.. tak dobrze nie bawiłem się tutaj od przylotu z Polski, dwa lata temu. W sobotę towarzystwo uzupełniła jeszcze gawiedź z mojej uczelni oraz znajomi Elisy, choć nie było wśród nas nawet jednego Amerykanina. To chyba pewna właściwość – większość obcokrajowców w Stanach zaprzyjaźnia się z obcokrajowcami. Ja mam jednego dobrego znajomego Amerykanina, ale nasze kontakty mają zupełnie inny charakter niż te, które mam z pozostałymi ludźmi, których tu poznałem. Continue reading →